GEESTEREN – Het faillissement van Stal Maathuis is niet alleen in het dorp Geesteren, maar ook in de paardensportwereld als een bom ingeslagen. Topruiters, die een werkverleden hebben bij het bedrijf, reageerden vol ongeloof. Onder hen Johan Heins, Roelof Bril en de broers Ben en Wim Schröder. Heins, nog altijd de enige Nederlander die - in 1977 in Rome - ooit individueel goud haalde bij de Europese kampioenschappen: “Dit is ongelooflijk en heel triest. Ik snap niet hoe dit heeft kunnen gebeuren.”
Heins was van 1974 tot en met 1976 compagnon van Jan Maathuis, voordat hij zijn heil zocht op Stal Zangersheide. Samen hadden ze een twaalftal paarden. In die jaren was Johan Heins gehuisvest in Geesteren. “Het was er fantastisch”, aldus de voormalige bondscoach. “Ik heb me er ook als ruiter goed kunnen ontwikkelen. Maathuis was een van de grootste handelsstallen van Europa en Jan een superhandelsman met heel veel verstand van paarden. Wat er nu gebeurt, is vreselijk jammer, niemand verwacht zoiets.”
Als eigenaar van een eigen stoeterij annex fokkerij in De Wijk (De Schiphorst) weet Heins uit ervaring dat de handel momenteel niet vanzelf komt. “Het is hard werken, maar wel te doen. De gewone handel is moeilijk, maar naar heel goede springpaarden is erg veel vraag. Als je in het betere segment zit, is het geen probleem.”
Ook Roelof Bril, als begin twintiger bijna twee jaar actief op Stal Maathuis, koestert mooie herinneringen. “Bij Maathuis heb ik een supergoeie tijd gehad. Ik kwam net van Hugo Simon af en heb bij Jan heel veel verschillende paarden kunnen rijden. Daar zaten heel goede bij. Elke week ging ik met een stuk of acht op concours. De werksfeer in Geesteren was geweldig. Later is het contact natuurlijk wel wat verwaterd, maar de band is nog altijd prima. Dat ze dit nu overkomt, verrast me erg. In de tijd dat ik er zat, werden er gigantisch veel paarden verhandeld. Gemiddeld gingen er wel dertig per week de deur uit. Dit komt voor mij echt als een donderslag bij heldere hemel.”
De tweelingbroers Ben en Wim Schröder werkten direct na hun schooltijd bij Maathuis, Ben vijf en Wim drie jaar. Ben over die periode: “Vanaf mijn ponytijd heb ik daar gelopen en toen ik van school kwam ben ik er gaan werken. Ik heb daar alles geleerd en een supermooie tijd gehad. Ik heb er heel veel paarden gereden. Die bleven inderdaad meestal niet lang. Maar we konden altijd wel sowieso op landelijk topniveau meedoen. Zelf ben ik een keer Nederlands kampioen op de Levade geweest en bij het CSI Twente heb ik vijf maal de open Twentse titel gewonnen. Het zegt ook veel over de kwaliteit van de stal in die jaren, dat je ondanks de handel wel elke week met prima paarden op concours kon.”
Maar de tijden zijn veranderd, weet ook Ben Schröder. “Je kunt het eigenlijk niet eens echt handel meer noemen. Mensen kopen tegenwoordig een product, waar je als verkopende partij voor honderd procent achter moet staan. Er zijn tegenwoordig zoveel meer niet-paardenmensen die paard rijden dan in die tijd. Vroeger kocht je een paard bij de boer en werd een prijs afgemaakt. Nu wil iedereen video’s en een uitvoerige lijst van resultaten. Goede paarden zijn daardoor ook zo duur geworden. En daarom is het ook van groot belang dat jonge paarden direct goed opgeleid worden. Ze moeten niet eerst een slechte ervaring opdoen, want dan kun je ze afschrijven.”
Ook Ben Schröder betreurt het faillissement van Stal Maathuis. “Over de oorzaken kan ik niet oordelen. Ik kan alleen zeggen dat ik het doodzonde vind. De familie heeft de laatste jaren natuurlijk ook niet veel geluk gehad. Maar Jan was en is voor mij een enorme vakman.”
Broer Wim vult aan: "Maathuis was altijd dé stal hier in de regio, samen met De Wiemselbach. Dat wij daar mochten werken, daar waren we echt trots op. Dat het in de handel niet gemakkelijk gaat, is duidelijk. Wij hebben nog het geluk dat we in de sport hebben kunnen meegroeien en goed aan onze naambekendheid hebben kunnen werken doordat we de hele wereld overgingen. Wat ze bij Maathuis overkomt, is ongeloopflijk triest en doet me echt wat. Alsof ze nog geen pech genoeg hebben gehad. Het is net of de duivel erachteraan zit."
Foto Johan Heins van Frans Nikkels/TC Tubantia
