MIERLO – De kampioenen bij de springruiters komen weer uit Twente. Nadat zaterdag Denekamper Sjaak Sleiderink de titel greep bij de Young Riders was het zondag bij de senioren de beurt aan Gert-Jan Bruggink met de 9-jarige Primeval Déjavu. In de afsluitende barrage van het derde kampioenschapsonderdeel kon de 32-jarige Bruggink zich één springfout veroorloven. Die balk viel, maar Bruggink hield het hoofd koel, eindigde goed binnen de tijd en haalde na 2002 (met Joël) nu zijn tweede nationale titel binnen.
Leon Thijssen werd met Tyson tweede en derde werd Vincent Voorn met Priamus. Jeroen Dubbeldam eindigde met Utascha Sfn als zesde.
(door Jacob Melissen voor KNHS)
Na drie dagen enerverende springsport kreeg de strijd om het Nederlands kampioenschap bij de senioren een zinderende ontknoping. Gert-Jan Bruggink (De Lutte) was uiteindelijk met Primeval Dejavu de beste, net voor Leon Thijssen (Baarlo) met Tyson, terwijl de oudste deelnemer in het veld Albert Voorn (Dinteloord) met Tobalio door een springfout van zijn zoon Vincent (Mierlo) aan het brons werd geholpen.
Het gezellige ruiterstadion van Mierlo was met vele duizenden mensen bevolkt en zij zagen zondag in beide manches zeer spannende springsport, waarin kansen werden genomen, maar ook verspeeld. Leon Thijssen, die na de eerste twee onderdelen van dit kampioenschap het klassement aanvoerde met Haertthago viel terug, terwijl hij met Tyson vijfde stond en daarmee opklom naar de zilveren medaille. Bruggink begon als derde aan de laatste dag van dit kampioenschap en pakte goud, terwijl Albert Voorn zich van de zevende plek opwerkte naar het brons.
Verantwoordelijk voor deze verschuivingen in het klassement was parcoursbouwer Louis Konickx die er voor zorgde dat geen van de medaillewinnaars zonder springfouten bleven. Zijn parcoursen waren steeds delicaat. "Ik heb getracht technisch te bouwen waarbij ik ook het springvermogen van de paarden aan wilde spreken, zonder daarin te ver te gaan. Dit kampioenschap is in het begin van het seizoen en dan kun je niet bouwen wat ze in Aken vragen, maar volgens mij waren het behoorlijk selectieve parcoursen", aldus Konickx.
Met nog drie ruiters te gaan maakte Vincent Voorn met Gestion Priamus Z een fout die hem net buiten het podium deed belanden. En dat foutje leverde zijn vader Albert het brons op met Tobalio. Ook Thijssen maakte met Tyson op de allereerste hindernis een foutje, waardoor hij zich in de rest van het parcours niets meer kon permitteren, omdat hij anders buiten het podium zou zijn gevallen. Tegelijkertijd verschafte hij Gert-Jan Bruggink enige ruimte, want Bruggink kon zich met één springfout nog steeds kampioen noemen. Bruggink had die ruimte ook nodig, want op de insprong van de tweede dubbelsprong viel de paal. Daar kwam verder niets bij, waardoor Bruggink zich even later voor de tweede maal in zijn carrière kon laten huldigen als de nieuwe Nederlands kampioen.
"Ik kreeg inderdaad door het foutje van Thijssen wat ruimte, maar we moesten wel scherp blijven. Toen ik dat ene foutje kreeg moest ik nog drie hindernissen springen en dan knijp je hem wel even, maar gelukkig bleef mijn paard verder top springen. Met Dejavu heb ik het heel bewust rustig aangedaan. Ik heb er heel bewust voor gekozen om hem langzaam op te bouwen en zo ben ik in de Silver Tour van Wenen en Salzburg gestart en daarna op Jumping Amsterdam. Het doel was echter steeds het buitenseizoen en dat is nu heel mooi en sterk begonnen", aldus Bruggink.
Over het foutje op de allereerste hindernis in de tweede manche was Leon Thijssen duidelijk. "Tyson is altijd een beetje loerderig op de eerste hindernis en het was erg jammer dat we tegen dat foutje aanliepen, want ik had de druk graag helemaal op de schouders van Bruggink willen leggen. Dat lukte me niet helemaal, maar ik sluit dit kampioenschap toch af met een tevreden gevoel en de zekerheid dat ik over een paar toppaarden beschik, waarmee ik het zomerseizoen in kan gaan."
Albert Voorn die brons had gewonnen, kon zijn tranen niet de baas. "Ik wil vanuit de grond van mijn hart de heer Visser bedanken dat hij nog steeds vertrouwen in mij heeft, waardoor ik Tobalio kan blijven rijden. Hij heeft het erg moeilijk, maar als eigenaar van springpaarden vervult hij in mijn ogen een voorbeeldfunctie", aldus een snikkende Voorn. Voorn sr. was eerlijk. "Ik zie als vader graag mijn zoon op het podium, maar als sportman wil ik van hem winnen. Voor Vincent is het een motiverend moment geweest om te gaan paardrijden toen hij in een krant las dat Rodrigo Pessoa zijn vader Nelson had verslagen. Dat artikel had hij uitgeknipt en op de keukentafel gelegd. Ik ben nu blij als sportman van hem gewonnen te hebben. Ik brons en hij vierde", aldus Albert Voorn, die ook oprecht was over zijn relatie met de eerder door Tom Brinkman gereden Tobalio.
"Tot en met de Nederlandse kampioenschappen van vorig jaar heb ik steeds weer dit paard mijn vertrouwen gegeven. Daar kwam toen een eind aan. Ik weet dat ik hem niet kan vertrouwen en dat ik alleen maar met honderd procent controle aan de eindstreep kan komen. Die controle heb ik nu de meeste tijd, maar zo af en toe gaat het toch weer mis, zoals op de eerste hindernis in de eerste manche van de wedstrijd op zondag. Dan is hij gewoon niet bij de les en krijg ik een fout", aldus Voorn, die hoopt nog een paar jaar de beschikking te houden over Tobalio.
Bondscoach Rob Ehrens was lovend over de organisatie in Mierlo. "Het is een zeer sterke organisatie, met een perfecte ambiance en sfeer. Voor mij zijn deze kampioenschappen belangrijk omdat ik kan zien hoe de combinaties de winter zijn doorgekomen".
In de wedstrijd over twee manches op zondag was Tim Hendrix (Baarlo) met Very Nice de beste.
Foto Gert-Jan Bruggink van www.fototrailer.nl
Foto
