Gerrit Hendriksen vond het vorig jaar tijd worden voor een nieuwe preses van de Stichting Jumping Schröder Tubbergen, nadat hij sinds de start van het evenement in 2014 de voorzittershamer had gehanteerd.
Hij werd opgevolgd door Wim Schröder, die vanwege twee afgelastingen door ‘corona’ nog steeds wacht op de eerste echte editie onder zijn leiding.
Gerrit Hendriksen kent het gevoel dat Wim Schröder ondergaat. “Dat we ons eerste concours in 2014 vanwege zware regenval al op vrijdag moesten afbreken, was de grootste teleurstelling uit mijn periode als voorzitter. Gelukkig staan er tal van leuke herinneringen tegenover. Het mooiste vond ik altijd de laatste zondag van de wedstrijdweek, met al dat publiek. Vooral als dat met prachtig weer al die toppers met hun paarden kon zien. Dat was steeds een belevenis op zich.”
Zelf is hij niet afkomstig uit de hippische wereld. “Ik ben wel een liefhebber van de paardensport, maar heb er te weinig verstand van. Wim Schröder is mijn buurman en hij vroeg me destijds of ik de rol van voorzitter wilde oppakken. Misschien was dat juist wel een plus om positief met de jongens te kunnen omgaan. Ik had wel wat ervaring als bestuurder en heb ze geleerd om afspraken te maken en die vast te leggen. Bij de organisatie komt trouwens heel wat kijken. De voorbereiding is zeker zo belangrijk, bijvoorbeeld om sponsors te krijgen.”
Graag delen
“De broers zijn zelf echte liefhebbers, dat merk je aan alles. En ze willen dat graag delen met anderen. We hebben voor het concours een stichting opgericht, zodat er geen zakelijke verstrengeling zou ontstaan. De Schröders dragen alleen maar op een bijzondere wijze bij. Ze vonden me denk ik soms best wat theoretisch, maar ze willen best naar je luisteren en dan krijg je de zaak wel terecht. Onderling hebben ze een prima verstandhouding, al zeggen ze elkaar natuurlijk ook wel eens waar het op staat.”
Jumping Schröder Tubbergen heeft een puike naam opgebouwd weet Hendriksen: “Het concours zal in veel opzichten langzaam doorgroeien, maar het moet vooral leuk blijven voor de amateur en dienen als een soort kennismaking met de topsport. Laagdrempelig, met veel publiek en aantrekkelijk voor de toerist die naar Twente komt. Ook gigantisch veel vrijwilligers zetten zich daar graag voor in. Die verrichten voor een barbecue bergen werk.”
Gerrit Hendriksen, nog wel steeds betrokken bij de organisatie, besluit: “Het is mooi om te zien dat Bernhard, de vader van de broers, nog altijd met zijn trekkertje het terrein op gaat om ervoor te zorgen dat het er mooi vlak bij ligt. Hij straalt als hij ziet wat zijn jongens ervan terecht brengen. Ook daar kan ik echt van genieten.”
