SAASVELD – Het scheelde maar een haar of Wendy Ligtenberg was zondag de sensationele winnares geworden van de 32ste editie van de strijd om de Twente Cup bij de paarden. Ze overleefde min of meer fortuinlijk de laatste schifting en moest in de winnaarronde twee seconden extra goedmaken door een springfout in de basisomloop. Toch kwam de 23-jarige amazone uit Nijverdal met de al zestienjarige Radorette schimmel (v. Corland) oog in oog met een spectaculaire zege, tot Remco Been als laatste concurrent een einde maakte aan een mooie illusie.
“Het klinkt gemeen, maar ik was wel de balken aan het tellen. Het was zuur dat Remco me toch nog versloeg. Maar ik gun het hem helemaal hoor. Bovendien komen we nog maar net uit de M en ben ik maar een amateur. Tweede worden in een veld met zoveel professionals is natuurlijk gewoon fantastisch.”
De realist zelve
Ze toonde zich toch al de realist zelve. “In de eerste ronde liep het van geen kant. Ik had het idee dat mijn paard wat last van de tanden had. Eigenlijk was het niet verdiend dat ik toen maar één springfout had, dat hadden er gewoon twee of drie moeten zijn. Maar toen ik hoorde dat ik toch nog een keer mocht rijden en het parcours zag, dacht ik meteen dat het wel wat voor ons zou zijn. Ik heb het verstand weer op nul gezet en heb Radorette van voren wat laten gaan. Met alles op groot redt ze zich wel. Ik hoef maar iets te gaan verzitten en ze gaat al. Daar leer ik langzamerhand aardig mee omgaan. Radorette is zo snel boven de sprong en in de wending dat het wel eens wat zou kunnen worden. En alles klopte precies, alles paste in het tweede rondje. Maar toen ik uit de ring kwam, was ik absoluut nog niet blij. Er moesten vooral in de ZZ nog een paar snelle ruiters komen.“
Een verhaal apart
Wendy Ligtenberg en Radorette VDD zijn een verhaal apart. Haar oom Henk en tante Jeanette kochten de schimmel drie jaar geleden toen ze al dertien was. “Als fokmerrie, ze had nog nooit gesprongen en alleen nog maar dressuur gelopen. Het is echt zo’n Holsteiner plaspeerd. Op een gegeven moment dacht ik dat ik er wel eens op kon gaan zitten. Ik reed naar een kruisje toe en daar had ze enorm veel plezier in. En ze sprong zo fijn dat ik haar twee weken later heb meegenomen op concours. Sindsdien zijn we onafscheidelijk.”
Vreselijk veel geluk gehad
Die band werd alleen maar versterkt nadat Wendy Ligtenberg tussen september 2013 en augustus zes operaties onderging. “Radorette heeft me op een ongelooflijke manier door die moeilijke periode heen getrokken door elke keer na een operatie met mij te winnen. Ik heb vreselijk veel geluk gehad dat ze nooit ontdekt is. Ze lopen er nu wel achteraan, maar ze heeft voor mij zo’n emotionele waarde dat ze nooit meer weg mag. En mijn oom en tante, die me altijd hebben gesteund, zijn het daarmee gelukkig helemaal eens.”
